از روسای دروازه‌ها و امنیت بازخواست کنید

خبر تاییدناشده‌یی در روزهای اخیر دست به دست می‌شد که آقای رییس‌جمهور پس از فاجعۀ روز چهارراه زنبق، حکم اعدام یازده تروریست را امضا کرده است. البته وی از كشتن انس حقانی هراس داشت، اما به هر صورت، اگر فرض کنیم این خبر درست باشد كشتن همۀ زندانیان طالب و سایر تروریستان تنها پاك كردن صورت مساله است. كشتن كسانی كه برای مرگ می‌جنگند هیچ سودی ندارد.

حال آن‌كه بلااستثنا همۀ مردم معتقدند كه آورده شدن موتر مملو از مواد انفجاری به داخل شهر رنج اصلی این فجایع است و مقصران درجه اول مسوولان امنیتی به ویژه رییس امنیت ملی کشور و قمندانی گارنیزیون است. پرسش این‌جاست که رییس دروازه‌ها در كابل چی می‌كند؟ پسر كاكای كدام ارباب است یا با دادن چقدر رشوت به این مقام رسیده است؟ مسوولیت وزارت داخله چیست و پولیس چه غلطی می‌كند؟ مهم‌تر از همه امنیت ملی چه وظیفه‌یی به عهده دارد؟

در واقع قاتلان اصلی مردم در چند سال اخیر روسای امنیتی‌اند؛ زیرا ناکارامدی و بی‌کفایتی آن‌ها به وجود آورنده وضعیت فاجعه‌بار کنونی است. آقای نبیل و حالا استانكزی دو مقصر اصلی‌اند كه باید مورد پیگرد قرار گرفته و محاكمه شوند. باید ثروت چهارصد میلیون دالری آقای نبیل سنجیده شود كه از چه مرجعی تامین شده و چه كسانی را با رشوت گماشته یا آزاد كرده كه امروز چنین بلبل‌زبانی می‌كند.

آقای استانكزی مقصر دم نقد است. كسی كه بدون سواد امنیتی رهبر امنیت ملی و ضامن جان مردم است. فاجعۀ شفاخانه چهارصد بستر برای خودكشی او كافی بود. البته خودكشی مربوط به جوامع با وجدان است. كشته شدن دوصد نفر در جنبش روشنایی، صدها نفر در قول اردوی شاهین، صد نفر در شفاخانه وزیر اكبرخان و … بلاخره چند دستۀ صد نفری از این گلستان باید پرپر شوند كه آقایان وجدان درد بگیرند؟

آقای رییس‌جمهور باید در انتخاب لجبازانه‌اش نسبت به رییس امنیت و هم‌چنین رییس گارنیزیون کابل که مثل انتخاب‌هایش در وزارت كار، تحصیلات، معادن و فرهنگ اشتباه بود، تجدید نظر کند. رییس گارنیزیونی كه برای عروسی بچه‌اش در مزدحم‌ترین قسمت شهر فیر می‌كند و شهر را به آشوب می‌کشد باید محاكمه گردد. شاهكار او طبیعی و ممکن است كه كشتن مظاهره‌كننده‌ها باشد.

آقای رییس‌جمهور جای دور نروید، چهار تا عسكر حوزۀ۱۰ مقصر نیستند. مقصر صاحب موتر زرهی است كه این سلاح‌ها را و البته خود مرگ را تا بین شهر همراهی می‌كند. میرویس یاسینی باشد یا مولوی تره‌خیل و یا پاكستان، ایران و امریكا مهم نیست. مهم مقصرانی است كه از اجرای وظایف‌شان ناتوان یا سهل‌انگارند؛ دكاندارانی كه مسوولان امنیتی شده‌اند. در نوبت‌های بعد، كارنامۀ هر كدام را می‌نویسیم.

وحید معروف