عوامل نفوذی/ تدابیر اداره‌های امنیتی چیست؟

???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

از چندی بدین ‌سو، پیوستن نیروهای نظامی و به‌خصوص اربکی‌ها به صفوف شورشیان، موجب نگرانی شده است. از سوی دیگر، نفوذ دشمن در میان نیروهای امنیتی کشور نیز به یک چالش بدل شده است. به گونه‌یی که دو هفته قبل، یک سرباز ارتش در ولایت کندز، ۱۳ تن از همکاران خود را مسموم و به رگبار بست.

در چنین زمانی که سربازن ارتش در خطرناک‌ترین نبردها دست بالایی دارند، این گونه حوادث موجب بی‌اعتمادی و تضیف روحیه سربازان ارتش خواهد شد. ‌این نخستین بار نیست که چنین حوادثی رخ می‌دهد، بل در سال‌های قبل نیز این گونه حملات و جنایات وجود داشته است.

بی‌تردید این مساله نگران‌کننده است. این گونه اتفاقات، سبب بی‌اعتمادی میان سربازان ارتش و ایجاد واگرایی‌های قومی می‌گردد. در عین‌حال، نشان می‌دهد که شورشیان با مکانیزم منظم در پی نفوذ در ارتش بوده و برای درهم کوبیدن انگیزه و روحیه سربازان کشور تلاش دارند.

حکومت برای حل این مساله باید تدابیر جدی سنجیده و اقدام‌های لازم داشته باشد؛ زیرا این موضوع به‌‌حیث تهدیدی بزرگ در میان ارتش شمرده می‌شود.

فرار اربکی‌ها و پیوستن آنان به شورشیان، سبب بروز چالش‌های دیگر می‌شود. در هفتۀ قبل، یک فرمانده سربازان اربکی در قوش‌تپه ولایت جوزجان، با سی تن از سربازان و تمام تجهیزات و امکانات دولتی به شورشیان پیوست.

یکی از مواردی که در گذشته‌ها نیز تجربه شده است، اربکی‌سازی و ملیشه‌سازی می‌باشد. در نبود مکانیزمی مشخص و تعریف‌شده، تسلیم دادن مهمات و تجهیزات پیش‌رفته دولتی و ارتش به نیروهای خارج از چوکات ارتش، خود نوعی تهدید شمرده می‌شود؛ زیرا در گام نخست سبب تقویت فرماندهان محلی شده و در گام بعدی باعث قانون‌گریزی و ناامنی‌های بیشتر می‌گردد. در گذشته‌ها این برای حکومت داکتر نجیب نیز یکی از عواملی بود که سبب سقوط حکومت وی شد.

نفوذ شورشیان در صفوف نیروهای اربکی ساده‌ترین روش محسوب می‌شود که باید جدی گرفته شود. حکومت در پروسه‌یی طولانی، حدود ۳۰ هزار اربکی را تجهیز کرد. این پروسه به گونه‌یی پیش رفت که اکثر، فرماندهان و زورمندان تقویت شدند. اکنون تعدادی وجود دارند که در ایجاد ناامنی و قانون‌گریزی، زورگویی، دزدی و موارد دیگر دخیل استند. وجود این مساله، اعتماد شهروندان به نظام را کاهش و فاصله حکومت با مردم را زیاد خواهد کرد.

اما آنچه خیلی جدی و نگران‌کننده است، اتفاقاتی می‌باشد که در صفوف نیروهای ارتش رخ می‌دهد. در سال ۱۳۹۱، یک سرباز، ده تن از همکاران خود را کشت و به شورشیان پیوست. این مساله در سال‌های اخیر جدی‌تر شده است. به‌رغم آن، وجود افراد نفوذی دشمن در بین سربازان ارتش، در بسا موارد، سبب خسارات زیان‌بار و جبران‌ناپذیری شده است.

در کنار آن‌که این خبرچین‌ها در فاش کردن پلان و پالیسی عملیاتی و… نقش دارند، به تنش‌های قومی و مذهبی نیز دامن خواهند زد. با این وجود، طرح مکانیزمی درست برای کنترول و برچیدین این افراد از بین سربازان ارتش و سایر نیروهای مسلح کشور، امر الزامی و ضروری شمرده می‌شود. انتظار می‌رود در این راستا، حکومت توجه خاص نماید. این مساله برای ارتش نوپای کشور و تضعیف روحیه آنان، افزایش تلفات سربازان و… نگران‌کننده است.