غور؛ مانور یا عملیات نظامی؟

حدود یک‎ماه پیش بود که محمداشرف غنی؛ رییس‌جمهور کشور به ولایت‎ محروم، ناامن و دورافتادۀ غور سفر کرد. این سفر پس از تیرباران بیش از سی غیرنظامی توسط تروریستان در این ولایت صورت گرفت که هدف آن فرونشاندن خشم مردم و تعهد به مبارزه علیه ناامنی و ترور در این ولایت بود.

رییس‌جمهور در این سفرش به مردم غور وعده سپرد که به زودی عملیات نظامی گسترده علیه گروه‎های تروریستی در این ولایت راه‌اندازی خواهد شد که پیامد آن نابودی تمامی گروه‎های هراس‎افگن خواهد بود.

از آن زمان نزدیک یک‎ماه می‎گذرد و اکنون ساکنان غور می‎گویند: عمليات نظامي که به دستور ریيس جمهوري براي نابودي گروه‌هاي تروريستي در اين ولايت راه‌اندازی شده بود، بدون هيچ نتيجه‌یی پايان يافته است.

به گفتۀ شمارى از اعضاى شوراى علما، شوراي ولايتي، بزرگان جهادي، فعالان مدنى و خانواده‌هاى قربانيان، در اين عمليات امکانات مالي و نظامي زيادي مصرف شده است؛ اما نه انتقام خون شهدا گرفته شد و نه هم گروه‌هاي تروريستي و لانه‎هاي‌شان نابود شدند.

حاجي محمد محرر به نمايندگي از خانواده قربانيان در نشستی اعتراضی که دو روز پیش در فیروزکوه برگزار شده بود، افزود: ده‎ها ميليون افغاني مصرف شد، يک موتر با ده‌هزار مرمي تسليم طالبان شد، دو تانک به اثر انفجار ماين تخريب شد؛ اما به اندازۀ سر سوزن هم درد مردم مداوا نگرديد.

مولوي شمس‌الحق موحد، سخنگوي شوراي علماي غور هم گفت، در کنار اينکه دولت نتوانست در برابر تروريستان کاري انجام دهد، به مردم هم اجازه ندادند تا از خون قربانيان اين ولايت دفاع کنند.

حقیقت این است که رنج مردم غور از ناحیۀ نفوذ گستردۀ شبه نظامیان هراس‎افگن مشکلی نیست که طی سال جاری رونما شده باشد. به گفتۀ عبدالحميد ناطقي، عضو شوراي ولايتي غور شمارى از گروه‌هاي ضد انساني و ضد اسلامي، سال‎هاست که مسوول کشتار مردم هستند؛ گاهي با نام داعش، گاهي با نام طالب و دزد، اما دولت تاکنون هيچ اقدامى نکرده است.

به گفتۀ شهروندان ساکن غور، آنچه نظامیان مشارکت‌کننده در این عملیات انجام داده‌اند، بیش‎تر به یک مانور نظامی شباهت داشته تا عملیات نظامی که پیامد آن تأمین امنیت و نابودی هراس‎افگنان باشد.

این اولین باری نیست که چنین عملیات‎های نظامی بی‎فایده و بی‌نتیجه به راه انداخته می‎شود. پیش از این نیز از سوء‌مدیریت، تبانی و هماهنگی، فروش اسلحه و همدستی برخی از حلقه‎ها و حتا سران نظامی با مخالفان مسلح گزارش‎هایی نشر شده‌اند. اما متأسفانه ساختارهای رهبری در سطوح کلان امنیتی، تحقیق‎های جدی و جامعی در این راستا انجام نداده و به جای پرداختن به این مسأله و ریشه‎یابی ابعاد و عوامل آن، به اقدام‎های تکراری دست یازیده است.

به این معنا که اگر گاهی از سُستی و کاستی‎ در خصوص مدیریت ضعیف نیروهای امنیتی شکایت شده، رهبران امنیتی و متصدیان عالی‌رتبۀ دستگاه‎های نظامی به جای اینکه مقصران اصلی را یافته و مجازات نمایند، عملیات دیگری را با همان نیروها و شیوه‎های مشابه به عملیات پیشین راه‌اندازی کرده‌اند.

اکنون اما انتظار می‎رود تا حکومت و دستگاه‎های امنیتی کشور برای حل ریشه‌یی و اساسی مشکلات امنیتی در غور، سازوکاری را روی دست گیرند که از یک‎سو خاطر ساکنان این ولایت آسوده شده و از سوی دیگر، شرایط برای انکشاف این مناطق مهیا شود؛ زیرا تا زمانی ‎که امنیت این منطقه فراهم نشود، نه امکان اجرایی شدن پروژه‎هایی چون سرک حلقه‌یی گردن‌دیوال فراهم می‎شود و نه هم زمینۀ رشد و انکشاف، اشتغال و کار و سایر امکانات رفاهی و حیاتی در این ولایت مهیا خواهد شد.

در آن صورت، نه تنها ظرفیت‎های موجود هراس‎افگنی تضعیف شده، بل پتانسیل‎های نهفتۀ دیگری نیز سر برخواهند آورد و زندگی را در کام شهروندان غوری، بیش‎‌تر از پیش تلخ خواهد ساخت.