زنگ خطر، در انتظار طالبان قدرتمندتر

خبر انتقال رهبری طالبان از پاکستان به افغانستان، زنگ خطری است که نباید دست کم گرفته شده و بسان بسیاری از تهدیدهای قابل تصور که به واقعیت پیوسته‌اند، با سهل‎انگاری مورد برخورد قرار گیرد.

این خبر در نیویارک تایمز منتشر شد که سخنگوی طالبان مدعی شده است، شورای رهبری این گروه پس از پیشرفت‌های جنگی اخیر این گروه و تصرف اراضی وسیع در افغانستان از پاکستان به افغانستان نقل مکان کرده است.

به گزارش «نیویارک‌تایمز»، رهبر طالبان افغانستان به همراه هیئت رهبری این گروه، با حضور در افغانستان درصدد تحکیم مواضع طالبان در افغانستان است.

در صورتی‎که این گزارش تایید شود؛ این نشانه‌یی از اعتماد به نفس طالبان در جنگ با دولت و تلاش برای فاصله گرفتن از پاکستان محسوب خواهد شد. این در حالی است که رهبران طالبان معمولا در شهرهای کویته، کراچی و پشاور در پاکستان به سر می‌برند.

ذبیح‌الله مجاهد؛ سخنگوی طالبان چند ماه قبل نیز اعلام کرده بود که شورای رهبری کویته طالبان و رهبران این گروه از پاکستان به افغانستان نقل مکان داده‌اند، ولی از ارایه جزییات در مورد موقعیت آن‌ها خودداری کرد.

یک مقام طالبان که نخواسته هویتش افشا گردد به نیویارک تایمز گفته است که شورای رهبری طالبان به ولایت جنوبی هلمند در افغانستان نقل مکان کرده است.

برخی از منابع در طالبان می‌گویند: کمیسیون‌های جلب‌وجذب، ارشاد و عدلیه گروه طالبان نیز به ولایت‌های جنوبی افغانستان نقل مکان داده‌اند.
هرچند دفتر ریاست جمهوری در واکنش به این موضوع گفته است که هنوز نمی‌تواند گزارش انتقال رهبران طالبان به افغانستان را تایید کند، ولی احتمال حقیقت داشتن چنین موضوعی بعید از تصور نیست.

بنابراین، اگر رخداد واقعیت داشته باشد، انتظار اینکه در سال آتی، وضعیت آشفته‎تر از سال جاری شود، تصویری ناگواری از آینده در برابر مردم افغانستان ترسیم می‎کند؛ زیرا از یک سو، حضور گروه‎های مشابهی چون داعش، القاعده و شبکه حقانی، اوضاع امنیتی را بیش‎تر از پیش نگران‌کننده ساخته و پیامدهای شکست گروه‎های تروریستی در عراق و سوریه، خطر انتقال آنان به افغانستان را محتمل کرده است و از جانب دیگر، گروه طالبان با اتکا به جایگاه سنتی و سابقه‎اش، دارای پایگاه‎های محکم‎تر اجتماعی و نفوذ نظامی در مناطق مختلف کشور می‎شود.

شاهدان عینی و ساکنان بسیاری از ولایت‎های جنوبی به شمول برخی از ولایت‎های دیگری چون غزنی، زابل و… نیز از نفوذ رو به گسترش این گروه در بسیاری از مناطق خبر می‎دهند.

به گفتۀ آنان، هم اکنون گروه طالبان با ایجاد تشکیلات رسمی قضایی در بسیاری از نقاط این ولایت‎ها، مشغول اعتمادزایی و کسب اعتبار در بین مردم هستند و با فیصله‎های سریع مسایل حقوقی و دعواهای مردمی، نشان می‎دهند که عملکرد آنان بهتر از دولت جمهوری اسلامی افغانستان است. با این وضعیت، اگر زنگ خطر انتقال رهبری طالبان به افغانستان جدی گرفته نشود، خطر سقوط بسیاری از نقاط به دست این گروه در بهار سال آینده رؤیای وحشت‌آوری است که تبدیل شدن آن به حقیقت نزدیک خواهد بود.

جلوگیری از گسترش چنین حالت و مقابله با این روند خطرناک زمانی ممکن است که از یک‎سو کارنامۀ حکومت و ساختارهای جاری در کشور بهبود یافته و از سوی دیگر، تدابیری اتخاذ شود که جلو بسیاری از وقایع ناگوار امنیتی توسط این گروه، پیش از وقوع گرفته شود.

به نظر می‎رسد، زمان برنامه‎ریزی و ایجاد راهکارهای عملی برای این کار همین حالاست و نباید فرصت زمستانی را با غفلت و اهمال و یا هم سهل‎انگاری و بی‌برنامگی گذراند. چرا که نتایج آن در آینده هم برای دولت و هم برای ملت بسی تلخ و دشوار خواهد بود.