اجناس بی‌کیفیت خارجی مخصوص افغانستان!

mahi

تُن ماهی ایرانی باشد یا کفش و کالای چینی، آرد قزاق باشد یا دال نخود پاکستان و… بی‌کیفیت‎ترین نوع آن را می‎توان در بازار افغانستان یافت.
بارها شنیده و دیده‎ایم که محتوای برخی از اقلام غذایی ایرانی حاوی مواد بی‌کیفیت، فاقد ارزش غذایی و حتا فاسد و گندیده بوده‌اند. نویسنده خود شاهد ماجرایی بوده که تُن ماهی ایران حاوی گوشت گندیده‌ی ماهی بوده که به هیچ وجه قابل خوردن نبوده است.
ماجراهای دیگری از قوطی‎های خالی تُن ماهی نیز بارها شنیده شده است. خامه‎ی آبکی و آب‌میوه‎هایی که فقط نامش آب میوه‌اند و سایر مواد خوراکی بی‌کیفیت آن نیز حرف و حدیث‎های فراوانی دارند.
کالاهای بی‌کیفیت چینی و تقلبی پاکستان که جای خود دارند. با این حال، همین اجناس در میان مردم مشتریان خود را دارند و همه روزه نیز به صورت سرسام‎آوری وارد کشور می‎شوند بدون اینکه در مجاری مرزی مورد کنترول قرار گرفته و به استندردهای کیفی و صحی آن توجه شود.
گاهی اوقات شاید چنین فکر کنیم که کشورهای همسایه توانایی تولید اجناس باکیفیت را ندارند، درحالی‎که چنین نیست. به طور مثال، آنچه مسلم است اینکه چین به هیچ عنوان تولیدکننده محصولات بی‌کیفیت نیست؛ زیرا اگر چنین بود نباید تمام بازارهای کشورهای اروپایی و امریکایی مملو از اجناس چینی باکیفیت و مرغوب باشد یا اینکه شرکت‌های بزرگ بین‌المللی حاضر به راه‌اندازی خط تولید در چین می‌شدند تا با برند خود در چین کالا تولید کنند.
متاسفانه واردکنندگان ما برای کسب سود بیش‎تر اقدام به خرید بی‌کیفیت‌ترین محصولات می‌کنند و یا حتا سفارش تولید چنین کالاهای بی‌کیفیت را می‌دهند. البته آنان به خوبی می‌دانند که این کالاها فاقد کیفیت، استندرد و مرغوبیت هستند. بی‌توجهی به نیاز مردم و تاکید بر حفظ سلامت مصرف‌کنندگان یکی از مهم‌ترین معضلاتی است که ما در عرصه‌ی واردات و صادرات بارها و بارها آن را تجربه کرده‌ایم. بسیاری از صادرکنندگان ما به خاطر کسب سود بیش‎تر و آنی اقدام به توزیع محصولات بی‌کیفیت و فاقد استندرد می‌کنند.
بیشتر واردکنندگان هنگام خرید محصولات خارجی تلاش می‌کنند بی‌کیفیت‌ترین و ارزان‌ترین کالا را خریداری کنند تا بدین طریق سود بیش‌تری در کوتاه‌مدت به‌دست بیاورند. همین چرخه‎ی باطل و بیهوده در عرصه‎ی تولید ما نیز جا خوش کرده و شرایط را به شکلی رقم زده که اعتماد چندانی روی اجناس تولیدی وجود نداشته باشد.
بدون شک، در چنین شرایط نظارت بر تولید، صادرات و سایر مراحل عرضه‎ی کالا، یک امر الزامی، حیاتی و مهم است. این امر صداقت را به جامعه‎ی اقتصادی کشور بازگردانده و اعتبار ملی و منطقه‌یی فعالان اقتصادی را احیا خواهد کرد.
به نظر می‎رسد هرگاه چنین روندی ادامه یابد، دیری نخواهد پایید که بسته‎های صادراتی ما نیز فاقد اعتبار شده و بدنامی را در این عرصه نیز نصیب ما خواهد کرد. از سوی دیگر، مصرف‌کنندگان این مواد باید به عنوان اعتراض از خرید اجناس بی‌کیفیت پرهیز کنند. در غیر آن صورت، ما برای همیشه مصرف‌کنندگان اجناس گندیده‎ی دیگران خواهیم ماند و قادر بر فروش اجناس با کیفیت خویش نیز نخواهیم شد.

نظر بدهید

برای درج نظر اینجا کلیک کنید