کاسا هزار؛ گامی برای همگرایی دو همسایه

casa

پروژه کاسا هزار، امیدها برای همگرایی دو همسایه را زنده کرد. همگرایی منطقه‌یی بر اساس منافع اقتصادی و سیاسی به دور از تنش به آروزی مردم افغانستان تبدیل شده است. درک متقابل برای همگرایی اگرچه در بین مردم کشورهای منطقه وجود دارد، اما این درک در بین اکثر سیاسیون ما زیاد احساس نمی‌شده است. از سویی، افغانستان برای دست‌یابی به بازارهای جهانی به پاکستان نیازمند است و از سوی دیگر، پاکستان به منابع انرژی در آسیای مرکزی. این نیازمندی امروزه بیشتر از هر زمان دیگری احساس می‌شود.
دخالت‌های پاکستان در امور داخلی افغانستان برای برآوردن خواست‌هایش با توجه به شرایط فعلی که منطقه و جهان با آن روبه‌رو هستند دیگر منطقی نیست. اگر بخواهیم واقع‌بینانه به قضیه نگاه کنیم امروزه پاکستان از برقراری ثبات در افغانستان می‌تواند بیشترین بهره‌برداری را به نفع خود داشته باشد. ایجاد یک افغانستان با ثبات و توانمند حتا می‌تواند به برقراری نظم و امنیت در منطقه کمک کند.
پروژه کاساهزار و یا پروژه تاپی هر دو در راستای منافع منطقه است. در این میان اگر این پروژه‌ها عملی شوند بیشترین نفع و بهره را افغانستان و پاکستان خواهند برد؛ کما این که از ناامنی منطقه هیچ نفعی برای این دو کشور نخواهد رسید. اوضاع سیاسی در منطقه هم امروزه بیشتر از پیش تقاضای همگرایی را دارد تا واگرایی. افغانستان و پاکستان اشتراکات دینی، فرهنگی و تاریخی بسیاری دارند که می‌تواند با درایت سیاست‌مداران و نادیده انگاشتن رقابت‌های منفی گذشته به یک اتحاد و همگرایی برسند.
باید خاطرنشان کرد که این خواست غالب مردم دو کشور هم است که سیاسیون دو کشور بر پیوندها و اشتراکات‌شان بیشتر توجه کنند و نیازهای همدیگر را درک نمایند و نگذارند این فرصت که می‌تواند بهترین و شاید آخرین فرصت برای همگرایی دو دولت و ملت شود از دست برود.
جنگ‌های چند دهه اخیر افغانستان آسیب بسیاری بر مردم افغانستان وارد ساخت. این که امروزه پاکستان به عنوان یک طرف درگیری‌ها در افغانستان شناخته می‌شود ناشی از نقشی است که سیاست‌مداران این کشور در دهه‌های گذشته ایفا کرده‌اند. شاید دولت‌مردان پاکستانی هم به این درک رسیده باشند که دیگر یک افغانستان ضعیف در همسایگی‌شان نمی‌تواند منافع پاکستان را تامین کند و انعقاد دو قرارداد مهم انرژی، سرفصل جدیدی است برای این که نگرانی دولت و مردم افغانستان برای همیشه از جانب پاکستان رفع شود.
اما در این میان می‌توان به نقش دولت‌مردان افغانستان هم تاکید ویژه‌یی داشت که بتوانند خود را با شرایط جدید در راستای ایجاد یک افغانستان با ثبات آماده ساخته و از هر امکانی در جهت برقراری صلح و ثبات در افغانستان به بهترین وجه آن استفاده کنند. البته ناگفته نباید گذاشت هستند نیروهایی که شاید در راستای این همگرایی کارشکنی یا سنگ‌اندازی کنند، اما موقف دولت و مردم این دو کشور و عزم و اراده آن‌ها در این راستا می‌تواند بهترین پشتوانه برای موفقیت این طرح‌ها باشد.
مردم افغانستان منتظر شروع این سرفصل‌های جدید در سیاست هردو کشور هستند. افغانستان و مردم آن بیشتر از هر زمان دیگر از جنگ متنفرند. ادامه این بحران امکان دارد به فراتر از مرزهای افغانستان هم کشانده شود. و آن زمان دیگر کنترول و مهارش به سادگی هم امکان‌پذیر نخواهد بود.