نفس‎های آخر پایتخت!

روز گذشته مصادف با ۲۲ اپریل، روز جهانی زمین بود؛ روزی‎ که باید ساکنان زمین به فکر این بستر دایمی حیات‌شان بوده و شاهرگ‎های آن را زنده نگه‌دارند تا بهتر و بیش‎تر زندگی کنند؛ اما مسوولان مرتبط با حفظ زیست کشور هشدار دادند که شهر کابل به عنوان پایتخت، تنها چهارسال دیگر توان تولید اکسیژن لازم را دارند.

این زنگ خطر، به معنای آن است که پایتخت کشور درحال کشیدن نفس‎های آخرش است؛ اکنون اما میلیون‎ها نفر بر ساکنان این شهر بلادیده افزوده شده، بدون اینکه دانش محیط زیست و علم اقلیمی یا فرهنگ شهری را فرا گرفته باشند. با وجود این، ساکنان بی‌باک و شهروندان بی‌مسوولیت، چگونه می‎توان به شعار امسال روز جهانی زمین که همانا «دانش اقليم ومحيط زيست» است، جامۀ عمل پوشاند؟

این درحالی است که روز زمین، روزی برای افزایش آگاهی و قدردانی نسبت به محیط زیست کرۀ زمین است. این روز دوبار در سال، یک‌بار در فصل بهار در نیم‌کرۀ شمالی و در فصل پاییز در نیم‌کرۀ جنوبی (که فصل بهار آن نیم‌کره محسوب می‌شود) برگزار می‌شود.

سازمان ملل هر سال در اعتدال بهاری، این روز را جشن می‌گیرد. این کار یک رسم بوده که توسط جان مک‌کانل؛ فعال صلح در سال ۱۹۶۹ در اجلاس یونسکو معرفی شد و توسط گیلورد نلسون، سناتور امریکایی به عنوان یک جلسه آموزشی در مورد محیط زیست بنیان گذاشته شد.

نخستین اعلامیه «روز جهانی زمین»، در سال ۱۹۶۹ به دست جوزف آلیوتو شهردار سانفراسیسکو با عنوان «بزرگداشت صلح، عدالت و مراقبت از زمین» نامیده شد.

جوامع بسیاری هفتۀ زمین را با آغاز روز زمین جشن می‌گیرند و تمام هفته را به فعالیت‌های زیست‌محیطی اختصاص می‌دهند. مهم‎ترین راه‌کارهایی که برای مهربان‌بودن با زمین به عنوان بستر حیات سالم انسان تاکنون پیشنهاد شده‌اند، دست‌کم موارد ذیل هستند.

صرفه‎جویی در مواد آلاینده محیط زیست:

شهروندان باید تلاش کنند تا کاهش مصرف موادی چون کاغذ، استفاده از پلاستیک و سایر موادی که منجر به قطع درختان می‎شود، به عمر مفید زمین کمک کنند. این درحالی است که در شهرهای ما نه تنها با استفادۀ کاغذ، بل با سوخت‎های آلاینده و موادی که منجر به کاهش عمر زمین می‎‌شود، آسیب جدی به این بستر زندگی‌شان می‎زنند.

مشارکت در گسترش فضای سبز و درخت‎کاری: کاشت هر نهال می‌تواند سال‌های سال، هم خاطرۀ خوشی از شما بر جای گذاشته و هم کمکی به محیط زیست باشد. حتا می‎توان برای گسترش فضای سبز و حفاظت از آن، انجمن‎هایی را شکل بخشید که به حفظ زمین پاک کمک کرد.

صرفه‎جویی در مصرف آب: اسراف در آب می‌تواند به ضرر زمین تمام شود. استفاده مناسب از آب در کارهای روزانه، هدرندادن آب برای شست‌وشوهای غیرضروری، عدم بهره‎برداری از آن به عنوان جاروی حویلی، سرک و خیابان و… و در سطح کلان، مدیریت آب‎های زیرزمینی به طول عمر زمین کمک خواهد کرد.

تلاش برای کاهش تولید زباله: با تحقیق در محله خود، میزان زباله تولیدشده توسط  سوپرمارکت‌ها و دیگر مغازه‌ها را بررسی کرده و نکات مفیدی به آن‌ها گوش‌زد کنید. صد البته که خودتان نیز سهم‌تان را در این عمل‌کرد نادرست ادا کرده و کم‎تر زباله تولید کنید. بدون شک، مدیریت زباله توسط نهادهای مسوول به کمک مردم، برای بهبود در این عرصه، تاثیر به سزایی خواهد داشت.

در نهایت، عملی‌کردن این شعار که «شهر ما خانۀ ماست» و تلاش برای زیبایی و نظافت شهر همانند منزل، راهی است که مشارکت شهروندی را در حفاظت از زمین افزایش داده و محقق خواهد ساخت. به امید روزی‎ که زمین پاک، شهروندان مسوول و شهر پاکیزه داشته باشیم و هشدار از نفس‎های آخر پایتخت به زنگ زندگی دوباره مبدل شود.

 

نظر بدهید

برای درج نظر اینجا کلیک کنید