اختلاف‌های داخلی، پاشنه آشیل حکومت

گزارش گروه بین‎المللی بحران از کارنامۀ حکومت وحدت ملی بیان‌گر واقعیتی است که بدنۀ اصلی حکومت را بیمارساخته و این ویروس در سراسر کشور گسترش یافته است.

اختلاف درونی رهبران حکومت وحدت ملی که در عمل ساختار واحد حکومتی را گرفتار کشمکش مداوم کنترول قدرت ساخته، عمل‌کرد این حکومت را دچار شکست‌وگسست جدی در عرصه‎های مختلف کارکردی و ساختاری کرده است.

براساس این گزارش، گزینش افراد و اشخاص در سمت‎های دولتی با ملاحظه‌های قومی، سمتی و نژادی، پیشرفت امور اداری را با معیارهای لیاقت، شایستگی و صلاحیت زیر سوال برده و روند حکومت‎داری خوب را با چالش جدی مواجه کرده است.

تاثیر اختلاف‎های مستمر، به حدی بوده که سایه‌اش در عرصه‎های امنیتی و اداری نیز افتاده و باعث شده تا روند مبارزه با مخالفان مسلح با سُستی و کاستی‎ زیادی همراه شود.

گزارش گروه بین‎المللی بحران، تنها موفقیت حکومت وحدت ملی را حرکت به‌سمت ثبات اقتصادی دانسته که گمان می‎رود این نیز در پرتو راه‌اندازی برخی پروژه‎های زیربنایی و خروج افغانستان از انحصار پاکستان به دست آمده است.

هرچند نهادهای رسمی حکومت این گزارش را رد کرده‌اند، ولی آن‌چه در این گزارش آمده، واقعیت‎های مسلم و ملموسی هستند که شهروندان کشور همیشه با آن گرفتار بوده و به نحوی دست‌وپنجه نرم می‎کنند.

این مساله از روند استخدام و بوروکراسی معنادار گرفته تا اختلاف‌هایی که بر سر پروسه‎های کلان ملی چون توزیع تذکره، انتخابات و… وجود دارد به خوبی محسوس است.

تنها عرصۀ موفقیت حکومت که حرکت به سمت ثبات اقتصادی بوده، همان‌چیزی است که از این دست‌اندازی‎ها فارغ‌مانده و بیش‎تر در حوزۀ سیاست خارجی و مدیریت یک‌جانبۀ ارگ ریاست‌جمهوری دنبال شده است؛ اما آن‌چه مهم است، راه‌کار مبارزه با این وضعیت و رهایی از اختلاف‎های کمرشکنی است که دامن‌گیر رهبران حکومت وحدت ملی شده است.

به نظر می‎رسد تنها راه رهایی از این وضعیت، بیرون‌رفتن از حیطه و محدوده‎های فکری است که در چنبرۀ آن تنها به منافع قومی، سمتی و نژادی فکر می‎شود نه به مصالح مردمی و منافع ملی.

باید رهبران حکومتی با رسیدن به درک مشترک از منافع عمومی کشور، هرگونه کنش و گزینش در ساختار و کارکرد حکومتی را با معیارهای لیاقت و منافع ملی انجام دهند نه سلایق و علایق شخصی، قومی و سایر گرایش‎های سیاسی و سمتی‌شان.

در وضعیتی ‎که فقر، بی‌کاری و ناامنی، دمار از روزگار مردم درآورده، افکار عمومی انتظارشان از سران حکومت، پایان‌دادن به اختلاف‎های جاری و تمرکز بر حل مشکل‌های مردم است.

ازاین‌رو، بهتر این است تا بیش‎تر از این بر اختلاف‎هایی که بر سر تقسیم قدرت ادامه دارد، دامن زده نشود و تمرکز اصلی آنان کار روی حل مشکل‌های عمومی و مردمی باشد.

یک نظر

برای درج نظر اینجا کلیک کنید

  • ضرب المثل پاشنه آشیل از کجا آمده است؟
    آشیل یا اخیلوس فرزند پله پادشاه میرمیدون‌ها مشهورترین قهرمان افسانه‌ای یونان است که نامش با آثار هومر عجین شده است. طبق بعضی روایات مادرش تتیس پس از تولد او با دو انگشت خود قوزک پایش را گرفت و وارونه در شط افسانه‌ای ستیکس فرو برد و بیرون کشید. بدین جهت تمام اعضای بدن آشیل به جز قوزک پایش همه در دست مادر بود رویین گردید…..

    سپاهیان یونان که بدون کمک و یاری آشیل قادر نبودند شهر تروا را فتح کنند از اولیس خواستند تا آشیل را به تروا کشاند و موجب وحشت دشمنان گردد. دیری نگذشت که حریف دریافت تیر به هیچ جای آشیل کارگر نیست مگر یک جا، همان قوزک پا یعنی جای دو انگشت مادرش که او را وارونه در آب فرو کرده بود. یکی از تیراندازان مشهور به نام پاریس یا “آپولون” که نقطه‌ی ضعف حریف را پیدا کرده بود تیر زهر‌آلودی درست بر قوزک پای آشیل زد و کارش را ساخت و این عبارت از آن تاریخ ضرب‌المثل شد.